The poem concludes with a prophetic warning. If we don't kill the ideology of caste, caste will kill our humanity and our children. It is a revolutionary call to action.
The poet uses shocking irony. A father says he killed his son because the son was a "Pulayan" (a caste considered low in the traditional hierarchy). The absurdity is immediate: If the son is a Pulayan, and the father is the biological parent, then the father himself must be a Pulayan by caste. He is essentially killing himself. This highlights the self-destructive nature of casteism. The poem concludes with a prophetic warning
മഹാഭാരതത്തിലെ ഈ കഥയെ ആസ്പദമാക്കി പല ആധുനിക കവികളും കവിതകൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാഠപുസ്തകങ്ങളിലും മറ്റും ഇത് പലപ്പോഴും ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്. The poet uses shocking irony
എനിക്കൊരു മകനുണ്ടായിരുന്നു ജാതിയിലൊരു പുലയനായിരുന്നു അവനെ ഞാൻ കൊന്നു – എന്തിനെന്നോ? അവൻ എന്റെ മകനായിരുന്നതു കൊണ്ട്! (വേണ്ടാ, വേണ്ടാ...) He is essentially killing himself